De rechtbank sprak zich uit over een zaak rond mensenhandel met het oog op economische uitbuiting in de bouwsector met twaalf slachtoffers. Twee beklaagden, die de Belgische nationaliteit hadden maar van Turkse origine waren, en een Belgische vennootschap werden vervolgd.

Zij werden eveneens vervolgd voor inbreuken op het sociaal strafrecht, zoals de tewerkstelling van buitenlandse onderdanen zonder verblijfsvergunning en oplichting in het sociaal strafrecht (via valse detachering).

De zaak kwam aan het licht toen twee personen werden ondervraagd na een winkeldiefstal. Zij bleken in verdachte omstandigheden te werken voor de beklaagden. Naar aanleiding van hun verklaringen begonnen de politiediensten de situatie te onderzoeken. Er waren observaties van de werven van de beklaagden en de woningen waar buitenlandse werknemers werden tewerkgesteld.

De beklaagden stelden meerdere buitenlandse werknemers tewerk uit onder meer Roemenië, Bulgarije, Pakistan en Oekraïne.

Ze maakten daarbij gebruik van een fictieve constructie van detacheringen via een Bulgaarse onderneming die geen activiteiten had in Bulgarije. Uit het strafdossier bleek dat de Belgische vennootschap de werkelijke werkgever was. De werknemers kregen ongeveer 100 euro per week voor lange werkdagen van 5u30 tot 16u. Er was geen duidelijkheid over hun loon noch over de huur. De werknemers kregen uiteindelijk minder loon dan beloofd was. Hun woonomstandigheden waren erbarmelijk. Het feit dat de werknemers aanvankelijk tevreden waren over hun tewerkstelling doet er volgens de rechtbank niet toe.

Voor de rechtbank waren alle tenlasteleggingen bewezen. De beklaagden werden veroordeeld tot gevangenisstraffen van zes maanden en tot geldboetes van 96.000 euro, allebei voor een deel met uitstel.

Een slachtoffer met de Bulgaarse nationaliteit had zich burgerlijke partij gesteld. Hij kreeg een schadevergoeding van 5.133,17 euro (waarvan 700 euro morele schadevergoeding).

Er werd beroep aangetekend tegen het vonnis.