De psychologische wetenschap reikt verscheidene pistes aan die soms de incoherenties in het verhaal van slachtoffers kunnen verklaren. Mogelijke verklaringen zijn onder meer de emotionele impact van de gebeurtenissen op de selectieve aandacht, de invloed van de culturele en persoonlijke context op de perceptie of het geheugen, de kneedbare aard van het geheugen, de aanwezigheid van cognitieve bias, de invloed van informatie die na de feiten (post hoc) werd verkregen of ook nog de natuurlijke evolutie van het geheugen in de loop van de tijd.

Tijdens politieverhoren wordt er al – in uiteenlopende mate – rekening gehouden met de mechanismen die eigen zijn aan de werking van het geheugen. Een voorbeeld: tijdens de eerste verhoren door de EVA-cellen (Emergency Victim Assistance) bij de indiening van een klacht nemen speurders de nodige tijd met slachtoffers. Die verhoren zijn gebaseerd op het vrije verhaal en de
incoherenties in de verklaringen van slachtoffers worden beschouwd als een onderdeel van een normaal proces. De audiovisuele TAM-verhoren bevorderen eveneens het vrije verhaal van het slachtoffer. Die techniek laat toe om een maximum aan informatie te verzamelen en het bevestigingsvooroordeel te beperken. In dossiers rond mensenhandel kan die benadering soms nuttig zijn voor zwaar getraumatiseerde slachtoffers.

Om de al groeiende belangstelling voor het thema aan te moedigen, kan het nuttig zijn om opleidingen over die kwestie voor de eerstelijnsdiensten en de magistraten te ontwikkelen.