Myria beveelt aan dat artikel 62 §1 van de vreemdelingenwet wordt gewijzigd zodat elke vreemdeling, ook aan de grens, het recht zou hebben om te worden gehoord voor de afgifte van een verwijderingsbesluit of een intrekking van het verblijfsrecht en dat hij, nadat hij daarvan in een voor hem begrijpelijke taal op de hoogte werd gebracht, de elementen zou kunnen laten gelden die een ernstig risico op onmenselijke of vernederende behandelingen en een schending van het hoger belang van het kind kunnen aantonen.

Nota ter attentie van de Commissie Binnenlandse Zaken, Algemene Zaken en Openbaar Ambt

Myria beveelt aan dat het advies van het CGVS, wanneer deze tot het besluit is gekomen dat er in geval van een verwijdering een risico op onmenselijke of vernederende behandelingen bestaat, bindend zou zijn en elke verwijdering zou verbieden zolang er over de situatie geen nieuw advies van het CGVS werd uitgebracht dat vaststelt dat er geen ernstig risico op onmenselijke of vernederende behandelingen meer bestaat.

Myria beveelt aan om een automatische opschortende werking te voorzien van het beroep bij de RvV tegen beslissingen tot verwijdering waarbij een risico wordt aangevoerd op schending van de artikelen 2 en 3 van het EVRM (of vergelijkbare bepalingen, als de artikelen 3, 4 en 19 §2 van het Handvest van de grondrechten van de EU).

Myria beveelt aan dat de Belgische regelgeving expliciet voorziet in een verwijderingsbesluit in de zin van de terugkeerrichtlijn, met een specifieke motivatie voor het risico op slechte behandelingen en een onderzoek naar het superieure belang van het kind (telkens wanneer een verwijderingsbesluit direct of indirect een kind betreft), met in principe de bepaling van het terugkeerland, en dat uiterlijk op het moment van detentie moet worden gemeld.

Myria vraagt om de inschrijvingsprocedures voor EU-burgers te onderwerpen aan een onderzoek op efficiëntie, zodat ze een minder grote belemmering vormen voor het vrij verkeer van personen binnen de EU.

Naar het voorbeeld van de asielprocedure, het voordeel van de twijfel en een lagere bewijsstandaard toe te passen op procedures gezinshereniging met begunstigden van internationale bescherming. Een lagere bewijsstandaard, met name het voldoende achten dat deze aspecten “geloofwaardig” en “waarschijnlijk” werden gemaakt, eerder dan een absoluut bewijs te vereisen en dit zowel bij de beoordeling van de onmogelijkheid om documenten te verkrijgen (die in bepaalde gevallen ‘vermoed’ moet worden), als bij de beoordeling van de familiebanden zelf.

Myria beveelt aan dat, wanneer de vreemdeling een ernstig risico op onmenselijke of vernederende behandelingen aanvoert of dit risico kennelijk voortvloeit uit de situatie in het land van terugkeer of eigen is aan de persoon, de wet oplegt dat een grondig onderzoek van dit risico moet worden gedaan door een autoriteit die over de noodzakelijke deskundigheid en middelen beschikt.

De onevenredige vereiste af schaffen om documenten aan te leveren voorafgaand aan elke erkenning van de afstammingsband.

Detentie, terugkeer en verwijderingen: aanbevelingen 2017