Author: Patricia Le Cocq

HOF VAN BEROEP ANTWERPEN, 23 DECEMBER 2010

ARREST

Het Hof van Beroep, zitting houdende te Antwerpen, veertiende kamer - sociaal, recht doende in correctionele zaken, spreekt het volgende arrest

Inzake van het OPENBAAR MINISTERIE

tegen:

1. C.C.L. 
zonder gekend beroep
geboren te (…) (GB) op (…), wonende te (…) 
Nederlander

beklaagde, aanwezig en bijgestaan door Mr. J.M., advocaat bij de balie te (…)

2. C.Y.W. 
zelfstandige
geboren te (…) (GB) op (…), wonende te 2000 (…)
Nederlandse

beklaagde, aanwezig en bijgestaan Mr. J.M., advocaat bij de balie te (…)

3. P.I.S.
kok
geboren te (…) (China Volksrep.) op (…), wonende te (…) (NL), 
Chinees

beklaagde, vertegenwoordigd door Mr. W.H., advocaat bij de balie te (…)

Beticht van te Antwerpen,

A. tussen 31 december 2009 en 18 mei 2005, meermaals, op niet nader bepaalde data, de feiten de voortdurende en achtereenvolgende uiting zijnde van eenzelfde opzet, het laatste feit gepleegd zijnde op 17 mei 2005 

werkgever, zijn aangestelde of lasthebber,
in strijd met de bepalingen van hierna vermelde wet of van het uitvoeringsbesluit, arbeid te hebben doen of laten verrichten door een buitenlandse onderdaan die niet is toegelaten of gemachtigd tot een verblijf in België van weer dan drie maanden of tot vestiging nI. de hiernavermelde werknemers zonder daartoe vooraf vergunning tot tewerkstelling te hebben gekregen van de Minister tot wiens bevoegdheid de tewerkstelling behoort (of buiten de perken van deze vergunning)

de eerste en de tweede: 
1. Q.Q.  (tussen 31 december 2000 en 23 januari 2002)
2. Z.R.C. (tussen 1 april 2001 en 18 mei 2005), meermaals

de eerste, de tweede en de derde:
3. T.D. (tussen 18 maart 2005 en 18 mei 2005)
4. T.T.K. (tussen 18 maart 2005 en 18 mei 2005) 
5. C.Y. (tussen 16 mei 2004 en 18 mei 2005) 
6. C.Z. (tussen 18 mei 2003 en 18 mei 2005) 
7. L.Y.J. (tussen 17 mei 2002 en_18 mei 2005) meermaals 
8. C.M. (tussen 24 apri12001 en 18 mei 2005) , meermaals

en dit bij inbreuk op de artikelen 2, 3, 4, 5, 11, 12 1° a, 13, 14, 15, 16, 17 en 18 van de wet van 30 april 1999 betreffende de tewerkstelling van buitenlandse werknemers en de artikelen 1, 3, 16 e.v., 34 e.v., 36 en 41 van het uitvoeringsbesluit van 9 juni 1999;

B. tussen 10 juni 2004 en 14 oktober 2004, meermaals, op niet nader bepaalde data, de feiten de voortdurende en achtereenvolgende uiting  zijnde van eenzelfde opzet, het laatste feit gepleegd zijnde op 13 oktober 2004

de eerste en de tweede

werkgever zijn aangestelde of lasthebber;
in strijd met de bepalingen van hierna vermelde wet of het uitvoeringsbesluit, arbeid te hebben doen of laten verrichten door een buitenlandse onderdaan, nl. de werknemer R.C.J. zonder daartoe vooraf vergunning tot tewerkstelling te hebben gekregen van de Minister tot wiens bevoegdheid de tewerkstelling behoort (of buiten de perken van deze
vergunning)
en dit bij inbreuk op in artikelen 2, 3, 4, 5, 11, 12 2°, a, 13, 14, 15, 16, 17 en 18 van de wet van 30 april 1999 betreffende de tewerkstelling van buitenlandse werknemers en de artikelen 1, 3, 16 e.v., 34 e.v., 36 en 41 van het uitvoeringsbesluit van 9 juni 1999;

C. bij samenhang

tussen 31 december 2000 en 18 mei 2005, meermaals op niet nader te bepalen data,

de eerste en de tweede:
om het misdrijf te hebben uitgevoerd of aan de uitvoering ervan rechtstreeks te hebben meegewerkt of om, door enige daad tot de uitvoering ervan zodanige hulp te hebben geboden dat zonder hun bijstand het misdrijf niet Icon gepleegd worden (art. 66 SwB)

Ertoe bijgedragen te hebben, op welke manier ook, rechtstreeks of via een tussenpersoon, dat een vreemdeling het koninkrijk binnenkwam, er via doorreisde of er verbleef en daarbij ten opzichte van de vreemdeling direct of indirect gebruik gemaakt te hebben van listige kunstgrepen, geweld, bedreigingen of enige andere vorm van dwang of misbruik van de bijzonder kwetsbare positie waarin de vreemdeling verkeerde ten gevolge van een onwettige of precaire administratieve toestand, meer bepaald de economische exploitatie door middel van tewerkstelling van
1. Q.Q.  (tussen 31 december 2000 en 23 januari 2002)
2. Z.R.C. (tussen 1 april 2001 en 18 mei 2005)
misbruik gemaakt hebbend van het illegale verblijfsstatuut van deze werknemers;
met de verzwarende omstandigheid dat van het misdrijf een gewoonte word gemaakt;

en dit bij inbreuk op de artikelen 77 bis § 1, 1° en 2° van de wet van 15 december 1980 betreffende do toegang tot het grondgebied, het verblijf de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen, inbreuk thans strafbaar gebleven door artikel 433 quinquies en artikel 433 septies Strafwet, zoals ingevoerd door de wet van 10 augustus 2005 tot wijziging van diverse bepalingen met hot oog op de versterking van de strijd tegen de mensenhandel en mensensmokkel en tegen praktijken van huisjesmelkerij, verschenen in het Belgisch staatsblad van 2 september 2005 en in werking getreden op 12 september 2005;

Overwegende echter dat er in hoofde van gedaagden verzachtende omstandigheden aanwezig zijn, gelet op de afwezigheid van voorgaande criminele of correctionele straffen (art. 2 van de wet van 4 oktober 1967 op de verzachtende omstandigheden)

D. de eerste, de tweede en de derde

Tussen 31 december 2002 en 18 mei 2005, meermaals, op niet nader bepaalde data, de feiten
de voortdurende en achtereenvolgende uiting zijnde van eenzelfde opzet, het laatste feit gepleegd zijnde op 17 mei 2005 

als werkgever, zijn aangestelde of lasthebber,
de gegevens bedoeld in artikel 4 van het koninklijk besluit van 5 november 2002 niet te hebben medegedeeld op de in hierna genoemde wetgeving voorgeschreven wijze aan de instelling die belast is met de inning van do sociale zekerheidsbijdragen en dit uiterlijk op het tijdstip waarop de werknemer zijn prestaties aanvat, dit vanaf 1 januari 2003, ten aanzien van 7 werknemers, namelijk: T.D., T.T.K., J.A., C.Y., C.Z., L.Y.J. en C.M.

Bij inbreuk op de artikelen 2, 3, 4 e.v., 8 e.v , 12 en 12 bis van bet KB van 5 november 2002 tot invoering van een onmiddellijke aangifte van tewerkstelling met toepassing van art 38 van de wet van 26 juli 1996 tot modernisering van de sociale zekerheid en tot vrijwaring van de leefbaarheid van de wettelijke pensioenstelsels, gewijzigd bij programmawet van 24 december 2002 (B.S. 31/12/2002) en bekrachtigd bij wet van 24 februari 2003 (B.S. 02/04/ 2003) en gewijzigd inzonderheid bij artikel 144 van de programmawet van 27 december 2004 (BS 31/12/2004), zich niet geschikt te hebben naar de bepalingen van dit besluit en de uitvoeringsbesluiten ervan.

E. de eerste, de tweede en de derde

tussen 24 april 2001 en 18 mei 2005 meermaals, op niet nader bepaalde data,  de feiten de voortdurende en achtereenvolgende uiting zijnde van eenzelfde opzet, het laatste feit gepleegd zijnde op 17 mei 2005 

werkgever zijnde, zijn aangestelde of zijn lasthebber;
1. arbeid te hebben doen of laten verrichten in strijd met de bepalingen van voornoemde wetten en uitvoeringsbesluiten ervan, - ter zake om buiten de uitzonderingen voorzien bij of krachtens de wet van 16 maart 1971, gedurende meer dan acht uren per dag en/of 40 uren per week arbeid te hebben doen of laten verrichten door werknemers verschillend van de bij artikel 3 van dezelfde wet bedoelde personen, namelijk : T.D., T.T.K., J.A., C.Y., C.Z., L.Y.J. en C.M.

bij inbreuk op de artikelen 1, 19, 53,54, (56 herhaling, ) (57 burgerlijke aansprakelijkheid, ) 58 en 59 van de Arbeidswet van 16 maart 1971, gewijzigd inzonderheid bij de wet van 20 juli.1978, het koninklijk besluit nr. 15 van 23 oktober 1978, het koninklijk besluit nr. 225 van 7 december 1983, de wetten van 22 januari en 17 mei 1985, de wet van 5 augustus 1992 en de wet van 23 maart 1994,

2. werknemers niet voor overwerk vergoed te hebben in de zin van artikel 29 § 1 van hierna vermelde wet, tegen ten bedrag dat ten minste 50 % hoger is dan het gewone loon, namelijk : T.D., T.T.K., J.A., C.Y., C.Z., L.Y.J. en C.M.

bij inbreuk op de artikelen 1, 19, 53, 54, (56 herhaling, ) (57 burgerlijke aansprakelijIeheid, ) 58 en 59 van de Arbeidswet van 16 maart 1971, gewijzigd inzonderheid bij de wet van 20 jolt 1978, bet koninklijk besluit nr. 15 van 23 oktober 1978, het koninklijk besluit nr. 225 van 7 december 1983, de wetten van 22 januari en 17 me 1985, de wet van 5 augustus 1992 en de wet van 23 maart 1994.

F. de eerste de tweede en de derde

tussen 24 april 2001 en 18 mei 2005, meermaals, op niet nader bepaalde data,  de feiten de voortdurende en achtereenvolgende uiting zijnde van eenzelfde opzet het laatste feit gepleegd zijnde op 17 mei 2005

werkgever zijnde die onder genoemde wet valt, zijn aangestelde of lasthebber,
zich schuldig gemaakt te hebben aan overtreding van art. 9 jo.10 van de collectieve arbeidsovereenkomst van 25 juni 1997, gesloten in het Paritair Comité voor het Hotelbedrijf en algemeen verbindend verklaard bij koninklijk besluit van 30 juni 1971, inbreuk van toepassing op de weeknemers T.D., T.T.K., J.A., C.Y., C.Z., L.Y.J. en C.M.

bij inbreuk op de artikelen 1 tot 3, 5, 6, 29, 56, 57, 59. 60 en 61 van de wet van 5 december 1968 betreffende de collectieve arbeidsovereenkomsten en de paritaire comités, ingevoerd bij het koninklijk besluit van 1 juli 1969 en gewijzigd bij koninklijk besluit  nr. 15 van 23 oktober 1978 en bij de wet van 23 maart 1994.

G. de eerste de tweede en de derde

tussen 30 juni 2001 en 2 augustus 2005

werkgever zijnde, onderworpen aan deze wet, zijn aangestelde of zijn lasthebber;
nagelaten te hebben bij de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid aangifte met verantwoording van het bedrag der verschuldigde bijdragen te doen geworden voor de verschuldigde kwartalen voor 7 werknemers, namelijk T.D., T.T.K., J.A., C.Y., C.Z., L.Y.J. en C.M.

bij inbreuk op de artikelen 1, 3, 4, 5, 21, 35, 38e, 39 van de wet van 27 juni 1969 tot herziening van de besluitwet van 28 december 1944 betreffende de maatschappelijke zekerheid der arbeiders, onder meer gewijzigd bij de wet van 26 mart 1970 en 29 april 1996, in werking gesteld bij koninklijk besluit van 28 november 1969 in de programmawet van 27 december 2005 (BS 30/12/2005) zich niet geschikt te hebben naar de bepalingen, voorgeschreven door voormelde wet of haar uitvoeringsbesluiten

zich bovendien ambtshalve en solidair te horen veroordelen :

- tot betaling van de aan de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid verschuldigde bijdragen ten belope van € 173.632,36, inbegrepen de vakantiebijdragen (art 35 §1, 3°)

- tot betaling aan de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid van een vergoeding gelijk aan het drievond der ontdoken bijdragen (zijnde 172.940), zonder dat dit bedrag minder dan € 1.275 per tewerkgestelde persoon en dit per kwartaal of fractie ervan mag bedragen (art. 35,1.1 - met uitwerking op 1 april 1990)

H. de eerste, de tweede en de derde

op 17 mei 2005

werkgever zijnde, zijn aangestelde of lasthebber,
het niet bijhouden met alle volledige en juiste vermeldingen, van het document bedoeld in artikel 160, waarin alle afwijkingen op de werkroosters moeten worden opgetekend, wanneer ze deeltijdse werknemers tewerkstellen buiten het werkrooster dat bekend gemaakt word op de wijze bedoeld bij de artikelen 157 en 159, (art. 172 § 1, 2°) t.a.v. 1 werknemer, nl. R.L.
bij inbreuk op de artikelen 157, 159, 160, 161 en 172 tot en met 177 van de programmawet van 22 december 1989 (B.S. 30.12.1989), gewijzigd bij wet van 23 smart 1994 houdende bepaalde maatregelen op arbeidsrechtelijk vlak tegen het zwartwerk (B.S. 30.3.1994), bij wet van 26 juli 1996 (BS 1.8.1996) en bij wet van 13 februari 1998 (BS 19.2.1998), do bepalingen van deze wet te hebben overtreden;

Gelet op het hoger beroep ingesteld op

- 4 februari 2010 door het Openbaar Ministerie tegen beklaagden

tegen het vonnis op tegenspraak gewezen op 20 januari 2010 door de 4C kamer van de rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (3 rechters), dewelke recht doende in correctionele zaken:

Spreekt eerste en tweede beklaagden vrij van de tenlastelegging B; 

Spreekt eerste, tweede en derde beklaagden vrij van tenlastelegging H; 

Heromschrijft de tenlasteleggingen:

- A als: ‘tussen 1 april 2001 en 18 mei 2005, ...’;
- A.1. opzichtens eerste beklaagde als: 'tussen 23 januari 2002 en 30 juni 2003'.
- A.2. opzichtens eerste beklaagde als: 'tussen 1 apri12001 en 30 juni 2004'.
- A.1. opzichtens tweede beklaagde als: ‘tussen I december 2002 en 30 juni 2003'.
- A.2. opzichtens tweede beklaagde als: 'tussen I december 2002 en 30 juni 2004'.
- C als: ’tussen 1 april 2001 en 30 juni 2004’,
- C.1. opzichtens eerste beklaagde als: 'tussen 23 januari 2002 en 30 juni 2003'.
- C.2. opzichtens eerste beklaagde als: 'tussen 1 april 2001 en 30 juni 2004'
- C.1. opzichtens tweede beklaagde als 'tussen 1 december 2002 en 30 juni 2003'.
- C.2. opzichtens tweede beklaagde als 'tussen 1 december 2002 en 30 juni 2004'.

De tenlastelegging C wordt gepreciseerd in de zin dat het misdrijf thans strafbaar is op grond van artikel 433 quinquies § 1, 3° Sw..

VEROORDEELT

eerste beklaagde C.C. voor de vermengde feiten A.1, A.2. - zoals heromschreven, A.3., A.4., A.5., A.6., A.7., A.8., C - zoals heromschreven, D, B, F en G

tot een hoofdgevangenisstraf van EEN JAAR 
en
tot een geldboete van VIJFHONDERD EUR

Aangezien eerste veroordeelde vroeger geen enkele veroordeling tot een criminele straf of tot een hoofdgevangenisstraf van meer dan twaalf maanden heeft opgelopen;
dat in die omstandigheden een genademaatregel van aard is om de verbetering van deze veroordeelde te doen verhopen;

Beveelt dat bij toepassing en binnen de perken van artikel 8 der wet van 29 juni 1964, gewijzigd door artikel 4 van de wet van 10 februari 1994, de tenuitvoerlegging van de uitgesproken hoofdgevangenisstraf ten laste van eerste veroordeelde, wordt uitgesteld voor een termijn van DRIE jaar vanaf heden.

tweede beklaagde C.Y. voor de vermengde feiten A.1., A.2. - zoals heromschreven, A.3., A.4., A.5., A6., A.7., A.8., C - zoals heromschreven, D, E, F en G:

tot een hoofdgevangenisstraf van EEN JAAR 
en
tot een geldboete van VIJFHONDERD EUR ;

Aangezien tweede veroordeelde vroeger geen enkele veroordeling tot een criminele straf of tot een hoofdgevangenisstraf van meer dan twaalf maanden heeft opgelopen;
dat in die omstandigheden een genademaatregel van aard is om de verbetering van deze veroordeelde te doen verhopen;

Beveelt dat bij toepassing en binnen de perken van artikel 8 der wet van 29 juni 1964, gewijzigd door artikel 4 van de wet van 10 februari 1994, de tenuitvoerlegging van de uitgesproken hoofdgevangenisstraf ten laste van tweede veroordeelde, wordt uitgesteld voor een termijn van DRIE jaar vanaf heden.

derde beklaagde P.I. voor de vermengde feiten A.3., A.4., A.5., A.6., A.7., A.8., D, E, F en G met inachtname van verzachtende omstandigheden :

tot een hoofdgevangenisstraf van ZES MAANDEN
en
tot een geldboete van VIERDUIZEND ACHTHONDERD EUR x 6 werknemers

Aangezien derde veroordeelde vroeger geen enkele veroordeling tot een criminele straf of tot een hoofdgevangenisstraf van meer dan twaalf maanden heeft opgelopen;
dat in die omstandigheden een genademaatregel van aard is om de verbetering van deze veroordeelde te doen verhopen;

Beveelt dat bij toepassing en binnen de perken van artikel 8 der wet van 29 juni 1964, gewijzigd door artikel 4 van de wet van 10 februari 1994, de tenuitvoerlegging van de uitgesproken hoofdgevangenisstraf en geldboete ten laste van derde veroordeelde, worden uitgesteld voor een termijn van DRIE jaar vanaf heden, uitgezonderd een geldboete van 1/30ste van 4.800 euro x 6 die effectief zal zijn en waarvoor de vervangde gevangenisstraf een maand zal bedragen.

Verplicht eerste, tweede en derde veroordeelde, als bijdrage voor de financiering van het bijzonder fonds tot hulp aan de slachtoffers van opzettelijke gewelddaden en aan occasionele redders, elk tot het betalen van een bijdrage van 25 EUR, bij toepassing van artikel 1 van de wet van 5 maart 1952, gewijzigd door de wetten van 26.06.2000 en 7.2.2003, vermeerderd met 45 decimes en gebracht op 137,50 EUR per bijdrage.

Verplicht eerste, tweede en derde veroordeelde elk tot betaling van 1/3 van de kosten van het geding belopende in zijn geheel op 247,79 EUR en, bij toepassing van Koninklijk Besluit van 28 december 1950, elk tot een vergoeding van 25,00 EUR.

Zegt dat bij toepassing van artikel 1 der wet van 5 maart 1952 gewijzigd door de wet van 7/2/2003 de geldboeten van 500 EUR, vermeerderd wordt met 45 decimes, zodat die geldboete elk 2.750 EUR bedraagt.

Zegt dat bij toepassing van artikel 1 der wet van 5 maart 1952 gewijzigd door artikel 77 wet van 21/1211994 en de wet van 26 juni 2000 de geldboete van 4.800 EUR X 6, vermeerderd wordt met 15 decimes, zodat die geldboete 12.000 EUR x 6 bedraagt.

Bepaalt de duur van de gevangenisstraf waardoor de geldboeten vervangen kunnen worden, bij gebrek aan betaling binnen ten termijn vermeld in artikel 40 van het strafwetboek, op vijfenveertig dagen voor elke geldboete van 500 EUR en op éénmaal drie maanden voor de geldboete van 4.800 EUR x 6.

Veroordeelt ambtshalve eerste, tweede en derde beklaagden solidair te betalen aan de inningsinstelling van de sociale zekerheidsbijdragen van een vergoeding gelijk aan bet drievoud van de ontdoken bijdragen, hetzij DRIEHONDERD TWEEËNTACHTIGDUIZEND VIERHONDERD ZESENVEERTIG euro ZESENZESTIG eurocent (382.446,66 euro). Stelt dat de tenuitvoerlegging van deze veroordeling wordt uitgesteld voor een periode van DRIE jaar.

Op burgerlijk vlak
Veroordeelt ambtshalve eerste, tweede en derde beklaagden solidair tot betaling van de aan de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid verschuldigde bijdragen ten belope van HONDERDZEVENENTWINTIGDUIZEND VIERHONDERD TWEEENTACHTIG euro TWEEENTWINTIG eurocent (127.482,22 euro);

Verklaart de bijdragen verjaard voor deze die verschuldigd waren voor het tweede kwartaal van 2003.

******

Het Openbaar Ministerie wordt gehoord in zijn vordering;
De beklaagden sub 1 en sub 2 worden gehoord in hun middelen van verdediging ontwikkeld door henzelf en door Mr. J.M., advocaat bij de balie te Antwerpen;

Gelet op de neergelegde beroepsconclusie en stukken;

De beklaagde sub 3 wordt gehoord in zijn middelen van verdediging ontwikkeld door Mr. W.H., advocaat bij de balie te Turnhout;

De beklaagde sub 1 wordt tevens bijgestaan door een tolk voor het Chinees (Kantonees) die de door de wet vereiste eed heeft afgelegd.

1- De ontvankelijkheid van de rechtsmiddelen:

Het hoger beroep van het Openbaar Ministerie, regelmatig naar vorm en termijn, is ontvankelijk

2- Voorafgaand

(…)

4. De beoordeling op strafgebied

4.1. Feiten

(….)

4.2. Beoordeling van de schuld

4.2.1. Met betrekking tot de tenlastelegging A (tewerkstelling van vreemde werknemers zonder verblijfsvergunning)

(…)

4.2.2. Met betrekking tot de tenlastelegging B (tewerkstelling van vreemde werknemers met verblijfsvergunning)

(…)

4.2.3 Met betrekking tot de tenlastelegging C (mensenhandel)

De aan eerste en tweede beklaagden sub C1 ,C2, C3 en C4 (zoals hernummerd, aangepast en gepreciseerd) respectievelijk ten laste gelegde feiten situeren zich in de tijd tussen 1 april 2001 en 30 juni 2004, zijnde onder de gelding van het (oude) artikel 77 bis van de Vreemdelingenwet, zijnde voor de inwerkingtreding op 12 september 2005 van de wet van 10 augustus 2005.

Krachtens artikel 77 bis van de Vreemdelingenwet was, opdat er sprake zou zijn van mensenhandel, als constitutief element van het misdrijf vereist dat er dwang werd gebruikt of misbruik werd gemaakt van de kwetsbare positie van een vreemdeling, ongeacht de aard van de beoogde exploitatie.

Onder het nieuwe artikel 433 quinquies van het strafwetboek wordt voor de strafbaarheid op zich niet vereist dat er sprake is van het gebruik van dwang, listige kunstgrepen, geweld of bedreigingen of misbruik van de bijzonder kwetsbare positie van het slachtoffer, omstandigheden die thans gelden als "verzwarend", maar wordt het basismisdrijf gedetermineerd door de aard van de uitbuiting(seksueel of economisch).

Men dient na te gaan of de voormelde aan beklaagden ten taste gelegde concrete gedragingen op basis van de oude wet strafbaar waren en of ze strafbaar zijn gebleven onder hun omschrijving op grond van de nieuwe wet, namelijk in dit geval mensenhandel teneinde de betrokken personen aan het werk te zetten of te laten zetten in omstandigheden die in strijd zijn met de menselijke waardigheid.

Artikel 433 quinquies, §1,3° van het Strafwetboek verduidelijkt niet wat onder arbeidsomstandigheden die in strijd zijn met de menselijke waardigheid moet worden verstaan.

Volgens de memorie van toelichting bij de nieuwe wet wordt hiermee niet het zwartwerk of de illegale tewerkstelling die de sociale wetgeving schendt bedoeld.

Het geheel van de in het dossier vervatte feitelijke gegevens laat niet toe naar eis van recht vast te stellen dat de tewerkstelling van de betrokken personen in dit geval geschiedde in omstandigheden in strijd met de menselijke waardigheid.

De verklaringen van Q.Q. en van Z.R.C. betreffende de mensonwaardige omstandigheden waarin zij moesten werken werden niet bevestigd door de andere illegale werknemers die tijdens de controle op 17 mei 2005 werden aangetroffen en werden evenmin tijdens deze controle vastgesteld door de sociale inspecteurs.

Uit de stukken voorgelegd door beklaagden blijkt dat mevrouw Q.Q. reeds vroeger klacht neerlegde wegens mensenhandel tegen de uitbaters van een ander Chinees restaurant, waar zij werkte in de periode voorafgaand aan haar tewerkstelling bij beklaagden. Deze uitbaters werden vrijgesproken gelet op de vele verklaringen à décharge (stuk 1 stukken eerste en tweede beklaagde).

Met betrekking tot Q.Q. blijkt uit de verklaringen van een andere werknemer en van eerste beklaagde dat zij werd ontslagen door eerste beklaagde na een ruzie(stukken 95,379).

Met betrekking tot de verklaring van Z.R.C. kan het hof enkel maar vaststellen dat deze niet geloofwaardig overkomt gelet op het feit dat:
- hij als enige illegaal slechts 18000 bef (446,21 €) per maand zou verdiend hebben;
- hij de enige illegaal is aan wie eerste beklaagde zou beloofd hebben om voor legale documenten te zorgen,
- zijn verklaring betreffende het feit dat eerste beklaagde andere illegalen uit Duitsland en Nederland ophaalde om bij hem in het restaurant te werk te stellen, door geen enkele andere verklaring of element uit het dossier wordt gestaafd
- alle andere illegalen zelf met aandrang hadden gevraagd om te komen werken in bet restaurant van beklaagden
- geen enkele andere illegaal verplicht was om tijdens de sluitingsdagen of tijdens de jaarlijkse sluiting van het restaurant een ander onderkomen te zoeken

Het feit dat eerste en tweede beklaagden illegale werknemers in dienst hadden die wekelijks 60u dienden te werken in ruil voor drie maaltijden per dag, de mogelijkheid tot gratis verblijf in een kamer boven het restaurant, waar sanitair en nutsvoorzieningen aanwezig waren, en een loon tussen de 800 en 1200 euro per maand voor een "voltijdse" tewerkstelling afhankelijk van hun functie en van de tijdspanne dat ze reeds in dienst waren, maakt hen niet schuldig aan de feiten vernield onder de tenlastelegging C.

Er kan niet gesteld worden dat de werknemers van restaurant (…) in hun lichamelijk of geestelijk vermogen werden aangetast of verlaagd derwijze dat er een onmiskenbare onverenigbaarheid ontstond met de menselijke waardigheid.

Het feit dat er camera's aanwezig waren in het restaurant, teneinde bij een controle iedereen snel te kunnen verwittigen en het feit dat er een vluchtweg bestond ten behoeve van de illegalen doet geen afbreuk aan het bovenvermelde.

De schuld van eerste en tweede beklaagden aan de feiten vermeld onder de tenlasteleggingen C2 en C4 (zoals hernummerd, aangepast en gepreciseerd), is derhalve niet bewezen gebleven door de stukken van het dossier, het onderzoek ter terechtzitting en de stukken neergelegd ter zitting door eerste en tweede beklaagden.

De schuld van eerste en tweede beklaagden aan de hen ten laste gelegde feiten Cl en C3 (zoals hernummerd, aangepast en gepreciseerd), is door de stukken van het dossier, door het onderzoek ter terechtzitting van het hof niet bewezen geworden, zodat zij met betrekking tot deze feiten eveneens dienen vrijgesproken te worden.

4.2.4 Met betrekking tot de tenlasteleggingen D tot en met G (sociaalrechtelijke inbreuken) 

De schuld van eerste, tweede, en derde beklaagden aan de hen ten laste gelegde feiten D, E, F en G is door de stukken van het dossier, door het onderzoek ter terechtzitting van het hof en mede gelet op de verklaringen van de slachtoffers en de bekentenissen van eerste en derde beklaagde, bewezen gebleven.

Met betrekking tot de 2 personen uit (…) (China), T.D. en T.T.K. staat het vast dat ze wet tewerkgesteld waren, zoals blijkt uit stuk 267 van het strafdossier en uit de verklaring van eerste beklaagde (stuk 212 van het strafdossier). Bijgevolg komen de inbreuken D tot en met G ten overstaan van deze werknemers eveneens bewezen voor, zoals de eerste rechter terecht oordeelde.

De inbreuken D tot en met G ten komen ten overstaan van werkneemster J.A. eveneens bewezen voor, gelet op haar verklaring (stuk 136 van het strafdossier) en gelet op de vaststellingen van de verbalisanten (stukken 265-266 van het strafdossier), zoals de eerste rechter terecht oordeelde.

4.2.5 Met betrekking tot de tenlastelegging H (afwijkingsdocument inzake deeltijdse arbeid) 

De schuld van eerste, tweede en derde beklaagden aan de feiten vermeld onder de tenlastelegging H is niet bewezen geworden door de stukken van het dossier en het onderzoek ter terechtzitting.

Het hof verwijst naar de door de eerste rechter aangenomen redengeving, die het herneemt.

4.3 Redelijke termijn

(…)

4.4 Beoordeling van de strafmaat

De bewezen verklaarde feiten zijn de opeenvolgende en voortgezette uitvoering van eenzelfde misdadig opzet zodat, overeenkomstig artikel 65, lid 1 van het Strafwetboek, slechts een straf dient opgelegd, namelijk de zwaarste.

De hierna opgelegde straf, voor wat betreft de geldboete lager gesteld dan de wettelijke minimumstraf, vormt een juiste en afdoende bestraffing rekening houdende met, enerzijds:

- de aard, de ernst en de omvang van de feiten die enkel zijn ingegeven door geldgewin, en waardoor ze op oneerlijke manier concurreren met restaurants die de sociale wetgeving wel respecteren.

en anderzijds:

- met het gunstig strafregister van beklaagden

De vervangende gevangenisstraffen voor de opgelegde geldboeten staan in verhouding met de omvang ervan.

Eerste, tweede en derde beklaagden werden nog niet veroordeeld tot een criminele straf of een hoofdgevangenisstraf van meer dan 12 maanden

Een uitstel van de tenuitvoerlegging van de opgelegde hoofdgevangenisstraf en van een deel van de opgelegde geldboete komt gepast voor. Deze gunstmaatregel mag immers een verdere verbetering van beklaagden doen verhopen. Het behoort evenwel de proeftermijn te bepalen op 3 jaar, teneinde een ruime preventieve werking in hoofde van beklaagden te genereren.

5- Met betrekking tot de ambtshalve veroordeling

Eerste, tweede en derde beklaagden zijn geen werkgevers van de in de tenlastelegging vermelde werknemers, daar de werkgever de BVBA (…) is, die thans niet geldig opgeroepen is in huidig geding.

Artikel 35, tweede lid RSZ-wet, thans artikel 35§1, derde lid, van die wet bepaalt dat de ambtshalve veroordeling, die een civielrechtelijke herstelmaatregel is, alleen aan de werkgever kan warden opgelegd.

Artikel 35, vierde lid RSZ-wet, thans artikel 35 §1, vijfde lid, van die wet bepaalt eveneens dat de ambtshalve veroordeling tot betaling aan de RSZ van een vergoeding gelijk aan het drievoud van de ontdoken bedragen, maatregel met een strafrechtelijk karakter, alleen aan de werkgever, en in voorkomend geval, (de hoofdelijk aansprakelijke aannemer...) kan worden opgelegd.

Bijgevolg is het niet mogelijk om eerste, tweede en derde beklaagden ambtshalve solidair te veroordelen op basis van artikel 35, tweede en vierde lid van de RSZ-wet, thans artikel 35 §1, derde en vijfde lid van de RSZ-wet tot de nog niet betaalde maar nog invorderbare sociale zekerheidsbijdragen en tot een vergoeding gelijk aan het drievoud van de ontdoken bijdragen.

(mbt artikel 35 §1,3^de lid RSZ-wet: Cass 19 oktober 2010 P.09.0963.N/1) 

BESLISSING.

HET HOF, recht doende op tegenspraak en met inachtneming van de artikelen:

(…)

Ontvangt het hoger beroep van het Openbaar Ministerie en er recht op doende met éénparigheid van stemmen,

Rechtdoend op strafgebied

Beperkt de incriminatieperiode met betrekking tot tweede beklaagde als volgt: "tussen 30 november 2002 en 18 mei 2005, meermaals, op niet nader to bepalen data, de feiten de voortdurende en achtereenvolgende uiting zijnde van een zelfde opzet, het laatste feit gepleegd zijnde op 17 mei 2005".

Hernummert de tenlastelegging A en past de incriminatieperiodes aan als volgt:

"tussen 1 april 2001 en 18 mei 2005, meermaals, op niet nader to bepalen data, de feiten de voortdurende en achtereenvolgende uiting zijnde van een zelfde opzet, het laatste feit gepleegd zijnde op 17 mei 2005"
…

De eerste en de tweede: 
1) B.Z. (tussen 1 april 2001 en 23 januari 2002)
2) Q.Q. ( tussen 23 januari 2002 en 30 juni 2003)
3) C.X. (tussen 9 oktober 2004 en 14 oktober 2004) 
4) Z.R.C. (tussen 1 april 2001 en 30 juni 2004)

De eerste, de tweede en de derde:

5) T.D.(tussen 18 maart 2005 en 18 mei 2005)
6) T.T.K. (tussen 18 maart 2005 en 18 mei 2005) 
7)C.Y. (tussen 16 mei 2004 en 18 mei 2005)
8) C.Z. (tussen 18 mei 2003 en 18 mei 2005)
9) L.Y.J. (tussen 17 mei 2002 en 18 mei 2005) 
10) C.M. (tussen 24 april 2001 en 18 mei 2005)

Hernummert de tenlastelegging C en past de incriminatieperiode aan als volgt:

"tussen 1 april 2001 en 30 juni 2004, meermaals, op niet nader te bepalen data"

De eerste en de tweede:

1) B.Z. (tussen 1 april 2001 en 23 januari 2002)
2) Q.Q. ( tussen 23 januari 2002 en 30 juni 2003)
3) C.X. (tussen 9 oktober 2004 en 14 oktober 2004)
4) Z.R.C. ( tussen 1 april 2001 en 30 juni 2004)

Preciseert de feiten vermeld ander de tenlastelegging C, zoals reeds hernummerd en aangepast met betrekking tot de incriminatieperiode, als volgt:

"Bij inbreuk op de artikelen 433 quinquies §1, 3° van het strafwetboek, zich schuldig te hebben gemaakt aan mensenhandel, zijnde de werving, het vervoer, de overbrenging, de huisvesting, de opvang van personen, de wisseling of de overdracht van de controle over hem, teneinde deze personen, aan het werk te zetten of te laten aan het werk zetten in omstandigheden die in strijd zijn met de menselijke waardigheid- de toestemming van deze personen met de voorgenomen of daadwerkelijke uitbuiting van geen belang zijnde- met de omstandigheid:
- dat het misdrijf gepleegd werd door misbruik te maken van de bijzonder kwetsbare positie waarin deze personen verkeerden ten gevolge van hun onwettige of precaire administratieve toestand, hun precaire sociale toestand of ten gevolge van zwangerschap, ziekte dan wel een lichamelijk of geestelijk gebrek of onvolwaardigheid, zodanig dat deze personen in feite geen andere echte en aanvaardbare keuze hadden dan zich te laten misbruiken (artikel 433 septies, 2° van bet Strafwetboek).
- dat van de betrokken activiteit een gewoonte werd gemaakt (artikel 433 septies, 6° van het Strafwetboek).

Namelijk:

C1 ten laste van eerste en tweede beklaagde, ten aanzien van B.Z.
C2 ten laste van eerste en tweede beklaagde, ten aanzien van Q.Q.
C3 ten laste van eerste en tweede beklaagde, ten aanzien van C.X.
C4 ten laste van eerste en tweede beklaagde, ten aanzien van Z.R.C.

Stelt vast dat de duur van de strafvervolging de redelijke termijn overschrijdt.

Verklaart eerste beklaagde, C.L.C. en tweede beklaagde, Y.W.C., niet schuldig aan de hen ten laste gelegde feiten sub A1, A3, A6 (zoals hernummerd), B, C1, C2, C3, C4 (zoals hernummerd, aangepast en gepreciseerd), en H.

Verklaart derde beklaagde, I.S.P., niet schuldig aan de hem ten laste gelegde feiten sub A6 (zoals hernummerd) en H.

Spreekt eerste, tweede en derde beklaagden er dienvolgens van vrij en ontslaat hen van elke uit dien hoofde tegen hen ingestelde rechtsvervolging.

Verklaart eerste beklaagde, C.L.C., schuldig aan de hem ten laste gelegde feiten sub A2, A4, A5, A7 t/m A10 (zoals hernummerd), D,E,F en G.

Veroordeelt eerste beklaagde, C.L.C. dienvolgens, hoofdens deze vermengde feiten tot een hoofdgevangenisstraf van EEN JAAR, met uitstel van tenuitvoerlegging gedurende een termijn van drie jaar vanaf heden, behoudens de reeds ondergane voorhechtenis en tot een geldboete van ZEVENMAAL DRIEDUIZEND EURO of EENENTWINTIGDUIZEND EURO vermeerderd met 15 opdeciemen en alzo gebracht op TWEEENVIJFTIGDUIZEND VIJFHONDERD EURO of een vervangende gevangenisstraf van 3 maanden, met uitstel van tenuitvoerlegging gedurende een termijn van drie jaar vanaf heden, behoudens een effectief gedeelte van ZEVENMAAL DUIZEND VIJFHONDERD EURO of TIENDUIZEND VIJFHONDERD EURO vermeerderd met 15 opdeciemen en alzo gebracht op ZESENTWINTIGDUIZEND TWEEHONDERDVIJFTIG EURO of 45 dagen vervangende gevangenisstraf (de feiten gepleegd zijnde vóór en na 1 januari 2002).

Verklaart tweede beklaagde, Y.W.C., schuldig aan de haar ten laste gelegde feiten sub A2, A4, A5, A7 t/m Al 0 (zoals hernummerd), D, E, F en G.

Veroordeelt tweede beklaagde, Y.W.C dienvolgens, hoofdens deze vermengde feiten tot een hoofdgevangenisstraf van ACHT MAANDEN, met uitstel van tenuitvoerlegging gedurende een termijn van drie jaar vanaf heden, behoudens de reeds ondergane voorhechtenis en tot een geldboete van ZEVENMAAL DRIEDUIZEND EURO of EENENTWINTIGDUIZEND EURO vermeerderd met 15 opdeciemen en alzo gebracht op TWEEENVIJFTIGDUIZEND VIJFHONDERD EURO of een vervangende gevangenisstraf van 3 maanden, met uitstel van tenuitvoerlegging gedurende een termijn van drie jaar vanaf heden, behoudens een effectief gedeelte van ZEVENMAAL DUIZEND VIJFHONDERD EURO of TIENDITIZEND VIJFHONDERD EURO vermeerderd met 15 opdeciemen en alzo gebracht op ZESENTWINTIGDUIZEND TWEEHONDERDVIJETIG EURO of 45 dagen vervangende gevangenisstraf (de feiten gepleegd zijnde vóór en na 1 januari 2002).

Verklaart derde beklaagde, I.S.P., schuldig aan de hem ten laste gelegde feiten sub A5, A7 t/m A10 (zoals hemummerd), D, E, F en G.

Veroordeelt derde beklaagde, I.S.P. dienvolgens, hoofdens deze vermengde feiten tot een hoofdgevangenisstraf van ACHT MAANDEN, met uitstel van tenuitvoerlegging gedurende een termijn van drie jaar vanaf heden, behoudens de reeds ondergane voorhechtenis en tot een geldboete van VIJFMAAL DRIEDUIZEND EURO of VIJFTIENDUIZEND EURO vermeerderd met 15 opdeciemen en alzo gebracht op ZEVENENDERTIGDUIZEND VIJFHONDERD EURO of een vervangende gevangenisstraf van 3 maanden, met uitstel van tenuitvoerlegging gedurende een termijn van drie jaar vanaf heden, behoudens een effectief gedeelte van VIJFMAAL DUIZEND VIJFHONDERD EURO of ZEVENDUIZEND VIJFHONDERD EURO vermeerderd met 15 opdeciemen en alzo gebracht op ACHTTIENDUIZEND ZEVENHONDERDVIJFTIG EURO of 45 dagen vervangende gevangenisstraf (de feiten gepleegd zijnde vóór en na 1 januari 2002).

Verplicht eerste, tweede en derde beklaagden ELK een bijdrage to betalen van VIJFENTWINTIG EURO vermeerderd met 45 opdeciemen en alzo gebracht op HONDERDZEVENENDERTIG EURO VIJFTIG CENT.

Legt eerste, tweede en derde beklaagden ELK een vergoeding van VIJFENTWINTIG EURO op.

Veroordeelt eerste, tweede en derde beklaagden elk tot 1/3 van de kosten van de strafvordering in beide aanleggen, begroot in totaal op € 339,82, uitgezonderd de kosten van de tolk die ten laste blijven van de Staat en de kosten in hoofde van ieder van hen ondeelbaar veroorzaakt zijnde door de thans aangehouden misdrijven.

Ambtshalve veroordeling

Wijst het meer en/of andersgevorderde af.

Dit arrest is gewezen door het HOF VAN BEROEP, veertiende sociaal kamer te ANTWERPEN, samengesteld uit

(…)

en in de openbare terechtzitting van

DRIEENTWINTIG DECEMBER TWEEDUIZEND EN TIEN

uitgesproken door Raadsheer (…),
in aanwezigheid van Substituut-Generaal (…)
met bijstand van Grittier (…).